Brytyjczycy przekraczają granicę Kamerunu od strony Nigerii

25 sierpnia 1914 roku wojska brytyjskie z Nigerii przekroczyły granicę Kamerunu Niemieckiego. Rozpoczęła się lądowa kampania przeciw jednej z największych niemieckich kolonii w Afryce, która miała potrwać półtora roku.

Trzy kolumny

Granica między Nigerią a Kamerunem ciągnęła się przez ponad półtora tysiąca kilometrów, od Jeziora Czad na północy po Zatokę Gwinejską. Brytyjczycy nie czekali na przybycie z Europy generała Charlesa Dobella, który dwa dni wcześniej został mianowany dowódcą alianckich sił lądowych (zob. Generał Dobell dowódcą wyprawy do Kamerunu). Dowodzący pułkiem nigeryjskim pułkownik C. H. P. Carter wysłał w głąb niemieckiej kolonii trzy kolumny złożone głównie z afrykańskich żołnierzy Zachodnioafrykańskich Sił Granicznych (West African Frontier Force) pod dowództwem brytyjskich oficerów.

Na dalekiej północy kolumna kapitana R. W. Foxa ruszyła z Maiduguri na górski fort Mora. W środku kolumna pułkownika Maclear skierowała się znad Benue na niemiecką twierdzę Garua. Tego samego dnia jej konni żołnierze wyparli Niemców z posterunku granicznego Tepe. Na południu kolumna z Ikom nad rzeką Cross miała zająć niemieckie posterunki w dolinie rzeki, w tym Nsanakang.

Nieudany początek

Brytyjczycy mieli przewagę liczebną, ale ich oddziały były słabo wyszkolone i rozproszone na ogromnym obszarze, w trudnym terenie gór, sawanny i lasu równikowego. Niemcy, choć nieliczni, bronili się w dobrze przygotowanych umocnieniach. Pod koniec sierpnia wszystkie trzy uderzenia zostały odparte: atak na Morę 27 sierpnia się nie powiódł, pod Garuą Brytyjczycy ponieśli klęskę w dniach 29–31 sierpnia, a kolumna nad rzeką Cross po zajęciu Nsanakangu została rozbita niemieckim kontratakiem na początku września.

Porażki na lądzie sprawiły, że alianci skupili wysiłki na wybrzeżu. We wrześniu wyprawa Dobella zdobyła port Duala, a walki w głębi kraju trwały aż do lutego 1916 roku.