Koniec obrony Abercorn

9 września 1914 roku zakończyła się obrona Abercorn, dzisiejszej Mbali, najdalej na północ wysuniętej placówki brytyjskiej Rodezji Północnej. Od 5 września garstka policjantów broniła się tu przed kilkusetosobowym oddziałem z Niemieckiej Afryki Wschodniej.

Tego dnia do Abercorn dotarła wyczekiwana odsiecz: ponad stu żołnierzy Policji Rodezji Północnej pod dowództwem majora Henry’ego Stennetta, którzy przybyli forsownym marszem z głębi kolonii. Załoga wzrosła do około 230 ludzi z trzema karabinami maszynowymi. Gdy Niemcy ponownie zaatakowali, zostali odparci. Według części źródeł ich oddziałem dowodził lekarz wojskowy, Oberarzt Westhofen.

Napastnicy, w większości nieregularni wojownicy i uzbrojeni tragarze, wspierani przez niewielu askarysów, nie mieli szans wobec wzmocnionej załogi. Wycofali się ku granicy, a oddział porucznika McCarthy’ego ścigał ich jeszcze następnego dnia. Tego samego dnia, kilkaset kilometrów dalej na wschód, Brytyjczycy odparli znacznie większy niemiecki atak na Karongę nad jeziorem Niasa.

Oba starcia pokazały, że Niemcy, choć zdolni do śmiałych wypadów, nie mieli sił, by zająć sąsiednie kolonie brytyjskie. Wojna na granicy Rodezji Północnej przeszła w fazę drobnych potyczek i najazdów, która miała trwać aż do 1916 roku.