Konwencja brytyjsko-francuska o pryzach

9 listopada 1914 roku w Londynie brytyjski minister spraw zagranicznych Edward Grey i ambasador Francji Paul Cambon podpisali konwencję o pryzach zdobytych w czasie wojny. Umowa rozstrzygała, który z sojuszników ma sądzić statki i ładunki zajęte przez okręty brytyjskie i francuskie, zwłaszcza gdy działały one wspólnie.

Kto sądzi zdobycz

Zgodnie z prawem morskim statek zatrzymany na morzu przez okręt wojenny nie przechodził automatycznie na własność zdobywcy. O tym, czy zajęcie było zgodne z prawem i czy statek oraz ładunek podlegają konfiskacie, orzekał sąd pryzowy państwa, które dokonało zajęcia. Gdy na tych samych wodach działały floty dwóch sojuszników, jak na Morzu Śródziemnym czy u wybrzeży Afryki, gdzie wspólna wyprawa zdobyła Dualę wraz ze stojącymi w porcie niemieckimi statkami, trzeba było ustalić, czyj sąd jest właściwy.

Konwencja przyjęła kilka prostych zasad. O pryzach nieprzyjacielskich i neutralnych orzekały sądy państwa, do którego należał okręt dokonujący zajęcia, bez względu na to, pod czyim dowództwem działał. Jeśli zdobyczy dokonały wspólnie siły obu państw, właściwe były sądy kraju, pod którego banderą płynął oficer dowodzący akcją. Gdy okręt jednego sojusznika zajął statek w obecności i w zasięgu wzroku okrętu drugiego, sądził kraj faktycznego zdobywcy. Z kolei zatrzymany statek handlowy jednego z sojuszników, na przykład za przewóz kontrabandy, miał trafić przed sąd własnego państwa.

Podział zysków

Konwencja regulowała też podział dochodów ze sprzedaży wspólnie zdobytych pryzów. Po odliczeniu kosztów dzielono je na tyle części, ilu ludzi było na pokładach okrętów biorących udział w zajęciu, bez względu na stopień. Każdy rząd rozdzielał następnie przypadającą mu kwotę według własnych przepisów. Do umowy dołączono instrukcje dla dowódców okrętów, określające, jak sporządzać protokoły zajęcia i dokąd odprowadzać zatrzymane statki.

Ratyfikacje wymieniono 21 grudnia 1914 roku. Konwencja przewidywała przystąpienie innych państw sprzymierzonych. W styczniu 1917 roku przyłączyły się do niej Włochy. Była jednym z wielu porozumień, którymi alianci uzgadniali prowadzenie wojny ekonomicznej na morzu i coraz ściślejszej blokady Niemiec.