Rosjanie zajmują Syhot

Na początku października 1914 roku wojska rosyjskie zajęły Syhot (węg. Máramarossziget, dziś Sighetu Marmației w Rumunii), stolicę węgierskiego komitatu Máramaros, zwanego po polsku Marmaroszem. Było to największe miasto, do którego dotarli Rosjanie podczas swojej pierwszej wyprawy na Węgry. Źródła różnią się co do dokładnej daty. Brytyjska chronologia wojny podaje 3 października, polskie opracowania 2 października, a część węgierskich 4 października.

Rosyjskie oddziały, głównie kozacka kawaleria, przeszły przez przełęcze wschodnich Karpat w ostatnich dniach września, w czasie gdy inne kolumny wkraczały na Węgry przez Przełęcz Użocką i Werecką. Spod Przełęczy Jabłonickiej zeszły w dolinę Cisy i ruszyły nią w dół rzeki, w stronę Syhotu.

Marmaroszu broniła słaba grupa generała Árpáda Bothmera: cztery bataliony i jedna bateria. Jego żołnierze, w większości starsi rezerwiści z pospolitego ruszenia, mieli przestarzałe karabiny, stare działa i niewiele sprzętu. Wobec przewagi Rosjan Bothmer cofał się doliną Cisy przez Rachów i Wielki Byczków, zostawił Syhot bez walki i 3 października zajął pozycję dopiero pod Tiaczowem, kilkadziesiąt kilometrów dalej na zachód.

Utrata stolicy komitatu zwiększyła niepokój, który na Węgrzech wywołało pojawienie się Rosjan po południowej stronie Karpat. Rosyjskie oddziały w Marmaroszu były jednak nieliczne i daleko od własnego zaplecza. Dowództwo austro-węgierskie wysłało w ten rejon posiłki, w tym dwa pułki Legionów Polskich, i już po kilku dniach przeszło do kontrataku.