Śmierć papieża Piusa X

20 sierpnia 1914 roku w Rzymie zmarł papież Pius X. Miał 79 lat i kierował Kościołem katolickim od 1903 roku. Odszedł zaledwie kilka tygodni po wybuchu wojny, która podzieliła katolików Europy na walczące ze sobą obozy.

Papież zwykłych ludzi

Pius X, urodzony jako Giuseppe Sarto w ubogiej rodzinie w północnych Włoszech, był duszpasterzem, a nie dyplomatą. Jako papież zasłynął reformami w życiu Kościoła, między innymi zachętą do częstej komunii i obniżeniem wieku pierwszej komunii dzieci. Zdecydowanie zwalczał też tzw. modernizm, czyli nurty w teologii, które uważał za zagrożenie dla wiary. Znany był z prostoty życia. Według tradycji mówił o sobie, że urodził się biedny, żył biednie i chce umrzeć biedny.

Wojna i śmierć

Papież od dawna obawiał się wielkiej wojny w Europie. Według relacji jego otoczenia wybuch konfliktu w sierpniu 1914 roku głęboko nim wstrząsnął, a jego zdrowie gwałtownie się pogorszyło. Zmarł po krótkiej chorobie. Wśród wiernych szybko rozpowszechniło się przekonanie, że umarł ze zgryzoty z powodu wojny.

Następca

Na konklawe, które rozpoczęło się 31 sierpnia, kardynałowie wybrali 3 września arcybiskupa Bolonii Giacomo della Chiesę. Przyjął imię Benedykta XV. Był doświadczonym dyplomatą, co w czasie wojny miało ogromne znaczenie.

Benedykt XV przez całą wojnę starał się zachować neutralność Stolicy Apostolskiej i wzywał do pokoju. Nazwał wojnę „samobójstwem cywilizowanej Europy”, organizował pomoc dla jeńców i rannych, a w 1917 roku przedstawił walczącym stronom własny plan pokojowy. Jego apele pozostały jednak bez odpowiedzi. Pius X został w 1954 roku ogłoszony świętym.