Bitwa na Dogger Bank

24 stycznia 1915 roku na Morzu Północnym, w pobliżu ławicy Dogger Bank, brytyjskie krążowniki liniowe wiceadmirała Davida Beatty’ego starły się z niemieckim zespołem kontradmirała Franza von Hippera. Po kilkugodzinnym pościgu Brytyjczycy zatopili krążownik pancerny Blücher, na którym zginęło blisko 800 marynarzy. Trzy niemieckie krążowniki liniowe zdołały jednak uciec.

Zasadzka

Hipper wyszedł w morze wieczorem 23 stycznia. Miał rozbić brytyjskie patrole i kutry rybackie w rejonie Dogger Bank, które Niemcy uważali za oczy i uszy Royal Navy. Kilka tygodni wcześniej, podczas ostrzału Scarborough i Hartlepool, jego okręty wymknęły się Brytyjczykom we mgle. Tym razem było inaczej. Kryptolodzy brytyjskiej Admiralicji odczytali niemieckie depesze radiowe i jeszcze tego samego wieczoru na przechwycenie Hippera wyszło pięć krążowników liniowych z Rosyth oraz krążowniki lekkie i niszczyciele z Harwich.

Tuż po 7 rano brytyjski krążownik lekki Aurora natknął się na niemiecki krążownik Kolberg. Hipper, widząc, że ma przed sobą znacznie silniejszego przeciwnika, zawrócił w stronę Niemiec. Beatty ruszył w pościg z najwyższą możliwą prędkością. Brytyjczycy byli szybsi, a Niemców spowalniał najwolniejszy w zespole Blücher. Około godziny 9 flagowy krążownik Beatty’ego, Lion, otworzył ogień z odległości około 18 kilometrów.

Pojedynek krążowników

Przez blisko dwie godziny obie kolumny okrętów wymieniały salwy. Trafiony przez Liona niemiecki flagowiec Seydlitz stracił obie rufowe wieże, w których spłonęło około 160 ludzi. Przed wybuchem komór amunicyjnych uratowało go tylko ich zatopienie. Niemcy skupili z kolei ogień na Lionie. Krótko przed godziną 11 brytyjski flagowiec, trafiony kilkanaście razy, stracił jedną z maszyn i wypadł z szyku. Mniej więcej wtedy coraz bardziej zostający w tyle Blücher został ciężko uszkodzony i Hipper zostawił go własnemu losowi.

Beatty nie mógł już skutecznie dowodzić z unieruchomionego okrętu. Jego sygnały flagowe zostały źle odczytane przez kontradmirała Archibalda Moore’a, który zrozumiał je jako rozkaz zaatakowania tyłu niemieckiej kolumny, czyli właśnie Blüchera. Cztery brytyjskie krążowniki liniowe, zamiast ścigać uciekającego Hippera, skupiły ogień na samotnym Blücherze.

Zatonięcie Blüchera

Blücher walczył do końca, choć płonął i trafiło go kilkadziesiąt pocisków. Po torpedowym ataku krążownika lekkiego Arethusa przewrócił się i krótko po południu zatonął. Brytyjczycy wyłowili z lodowatej wody ponad dwustu rozbitków, ale akcję ratunkową przerwały bomby zrzucone przez niemiecki sterowiec i wodnosamolot. Z ponad tysiąca ludzi załogi zginęło około 790. Zdjęcie przewracającego się okrętu, z setkami marynarzy na burcie, stało się jednym z najbardziej znanych obrazów wojny na morzu.

Gdy Beatty przesiadł się na inny okręt i ponownie objął dowodzenie, niemieckie krążowniki liniowe były już zbyt daleko. Brytyjczycy zawrócili, a Liona do bazy holował krążownik liniowy Indomitable. Niemcy stracili tego dnia około 950 zabitych, Brytyjczycy kilkunastu. W Wielkiej Brytanii świętowano zwycięstwo, choć w Admiralicji wiedziano, że zniszczenie całego zespołu Hippera było w zasięgu ręki.