Francuzi opuszczają Arras

29 sierpnia 1914 roku, według dawnej brytyjskiej chronologii wojny, wojska francuskie opuściły Arras, stolicę historycznej krainy Artois. Od połowy sierpnia w mieście i jego okolicach stacjonowały francuskie dywizje terytorialne, złożone ze starszych rezerwistów, pod dowództwem generała Alberta d’Amade. Gdy niemieckie prawe skrzydło po bitwie pod Mons ruszyło na południe, dywizje te zostały skierowane w stronę Sommy. Rozkazy odwrotu wydano 26 i 27 sierpnia, a przez następne dni miasto stopniowo pustoszało. Wyjechały też urzędy.

Pierwsze niemieckie patrole pojawiły się w okolicach Arras w ostatnich dniach sierpnia. Większy oddział niemieckiej Landwehry wkroczył do miasta dopiero 6 września i pozostał w nim tylko przez trzy dni. Niemcy zażądali od prefekta wydania mężczyzn zdolnych do służby wojskowej, ale ten odmówił. Źródła podają, że Niemcy opuścili Arras 8 lub 9 września, gdy nad Marną rozstrzygały się losy kampanii. W drugiej połowie września wrócili tu Francuzi.

Na początku października, w czasie tak zwanego wyścigu do morza, pod Arras rozegrała się ciężka bitwa. Francuzi obronili miasto, ale front zatrzymał się tuż za jego wschodnimi przedmieściami i pozostał tam przez większość wojny. Niemiecka artyleria ostrzeliwała Arras przez kolejne lata. 21 października 1914 roku pod ostrzałem runęła słynna gotycka dzwonnica ratusza. W kwietniu 1917 roku z pozycji pod miastem ruszyła wielka brytyjska ofensywa, znana jako bitwa pod Arras.