Niemcy zajmują Craonne

1 września 1914 roku wojska niemieckie zajęły Craonne, niewielką wieś w departamencie Aisne, położoną na wschodnim krańcu wzgórz Chemin des Dames, między Laon a Reims. Tego dnia Niemcy, ścigający cofające się armie francuskie, dotarli na ten grzbiet i przeszli dalej na południe, w stronę Marny i Paryża.

Craonne liczyło wtedy około 600 mieszkańców i nie miało znaczenia wojskowego. Pierwsza obecność Niemców trwała zresztą krótko. Po klęsce nad Marną wycofali się na północ i w połowie września umocnili się na wzgórzach nad rzeką Aisne. Alianci nie zdołali zepchnąć ich z tego grzbietu, a Craonne znalazło się na linii frontu, w rękach niemieckich. Tu zaczęła się wojna okopowa, która trwała latami.

Nazwa wsi przeszła do historii w 1917 roku. W kwietniu wzgórza Chemin des Dames stały się głównym celem ofensywy Nivelle’a. Francuzi zdobyli ruiny Craonne dopiero na początku maja, po ciężkich walkach. Krwawe i nieudane natarcia przyczyniły się do buntów w armii francuskiej, a żołnierze śpiewali wtedy anonimową, antywojenną „Pieśń z Craonne” („La Chanson de Craonne”), zakazaną przez władze wojskowe. Dawna wieś została całkowicie zniszczona. Po wojnie Craonne odbudowano niżej, u stóp wzgórza.