Brytyjczycy kończą przerzut do Flandrii

19 października 1914 roku zakończył się przerzut Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego znad Aisne do Flandrii. Tego dnia ostatnie oddziały I Korpusu generała Douglasa Haiga wysiadły z pociągów i zebrały się między Saint-Omer a Hazebrouck. Operacja, którą Brytyjczycy rozpoczęli na początku października, trwała więc ponad dwa tygodnie.

I Korpus, złożony z 1 i 2 Dywizji, był ostatnim wielkim związkiem brytyjskim, który opuścił front nad Aisne. Jego żołnierze zeszli z okopów dopiero w nocy z 12 na 13 października, gdy pozostałe korpusy od kilku dni walczyły już na północy. II Korpus nacierał pod La Bassée, III Korpus odbił Armentières, a korpus kawalerii walczył o wzgórza wokół Messines. Pod Ypres stał od połowy miesiąca IV Korpus generała Henry’ego Rawlinsona, który przybył do Flandrii nie znad Aisne, lecz z Belgii.

Na Ypres

Marszałek John French miał wobec I Korpusu wielkie plany. Wieczorem 19 października spotkał się z Haigiem i wręczył mu pisemny rozkaz: korpus miał przejść przez Ypres, ruszyć przez Torhout na Brugię i zepchnąć Niemców w stronę Gandawy. French uważał, że na tym odcinku stoi najwyżej jeden korpus nieprzyjaciela. Nie docenił meldunków, według których tego samego dnia brytyjska 7 Dywizja pod Ypres natrafiła na czoło nowej niemieckiej armii, złożonej z kilku świeżych korpusów rezerwowych.

Już tego dnia 2 Dywizja przeszła w okolice Poperinge i Cassel. 20 października o świcie cały korpus ruszył na Ypres drogami zapchanymi przez tłumy belgijskich i francuskich uciekinierów. Wieczorem jego dywizje stały na północ i północny zachód od miasta. Zamiast iść na Brugię, I Korpus musiał już następnego dnia bronić się przed nacierającymi Niemcami w pierwszej bitwie pod Ypres. Przez kolejny miesiąc walczył tam na najbardziej zagrożonych odcinkach frontu, a jego dywizje straciły większość piechoty.