Fowke adiutantem generalnym BEF

22 lutego 1916 roku generał major sir George Fowke został generałem adiutantem Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego. Zastąpił generała Nevila Macready’ego, który objął analogiczne stanowisko w ministerstwie wojny w Londynie. Na czas pełnienia nowej funkcji Fowke otrzymał tymczasowy stopień generała porucznika. Odtąd w kwaterze głównej generała Douglasa Haiga odpowiadał za sprawy personalne, uzupełnienia, dyscyplinę, służbę zdrowia i ewidencję grobów.

Fowke był z wykształcenia i doświadczenia saperem. Urodził się w 1864 roku, w 1884 roku wstąpił do Królewskich Inżynierów, a w czasie II wojny burskiej bronił oblężonego Ladysmith, podobnie zresztą jak Macready. Po wojnie kierował robotami publicznymi w Transwalu, a w czasie wojny rosyjsko-japońskiej był obserwatorem przy armii japońskiej w Mandżurii. Przed wojną poznał jednak także sprawy personalne: w latach 1910–1913 był w ministerstwie wojny pomocnikiem generała adiutanta (Assistant Adjutant-General) do spraw saperów, a potem inspektorem saperów.

W sierpniu 1914 roku pojechał do Francji jako główny doradca korpusu do spraw inżynieryjnych, a od początku 1915 roku kierował służbą saperów korpusu jako jej szef, wkrótce z tytułem inżyniera naczelnego. To stanowisko szybko nabrało znaczenia, bo wojna zamieniła się w wojnę okopową. Fowke zajmował się budową tylnych linii obrony, a w 1915 roku przy jego udziale powstały kompanie tunelowe, złożone z górników i robotników przyzwyczajonych do pracy pod ziemią, które prowadziły wojnę minową pod pozycjami wroga. W grudniu 1915 roku doprowadził do utworzenia przy kwaterze głównej osobnego inspektoratu górniczego, który miał nadzorować ich pracę.

Według brytyjskiej historii oficjalnej to do Fowke’a zwrócił się jesienią 1914 roku Fabian Ware, przedstawiciel Brytyjskiego Czerwonego Krzyża, z propozycją, by jego oddział sanitarny zajął się oznaczaniem i rejestrowaniem grobów żołnierzy. Fowke chętnie się zgodził, bo sam nie miał ludzi do takiej pracy. Macready w swoich wspomnieniach przypisuje sobie zasługę pozyskania Ware’a, więc obaj generałowie mieli udział w narodzinach służby, z której wyrosła później Komisja Grobów Wojennych Wspólnoty Narodów.

Fowke pozostał generałem adiutantem armii we Francji do końca wojny. Na jego głowie były uzupełnienia dla armii, która w 1916 roku po raz pierwszy wzięła na siebie ciężar wielkiej ofensywy i ponosiła straty niespotykane wcześniej w brytyjskiej historii. Za pomoc udzieloną armii amerykańskiej we Francji otrzymał amerykański Medal za Wybitną Służbę. W 1922 roku przeszedł w stan spoczynku.