Macready adiutantem generalnym armii

22 lutego 1916 roku generał porucznik sir Nevil Macready został formalnie mianowany generałem adiutantem armii brytyjskiej (Adjutant-General to the Forces). Brytyjska chronologia wojny określa ten urząd jako stanowisko „generała adiutanta sił w kraju”, ale w rzeczywistości chodziło o kierownictwo departamentu personalnego całej armii w War Office i miejsce w Radzie Armii. Macready zastąpił generała Henry’ego Sclatera, a we Francji, gdzie dotąd był generałem adiutantem korpusu, jego następcą został generał George Fowke. Według wspomnień Macready’ego obowiązki przejął już dzień wcześniej, 21 lutego.

Tego ranka wezwał go minister wojny lord Kitchener. Macready spodziewał się stanowczych wytycznych w sprawie uzupełnień, tymczasem marszałek przez godzinę mówił głównie o własnej pozycji, uszczuplonej, jak twierdził, przez szerokie uprawnienia nowego szefa Imperialnego Sztabu Generalnego, generała Williama Robertsona. Na koniec stwierdził tylko, że do armii trzeba wcielić każdego możliwego mężczyznę. Macready zapisał, że postawa Kitchenera wydała mu się smutna, niemal żałosna.

Jasne zadanie postawił mu za to Robertson: głównym zadaniem departamentu generała adiutanta miało być zdobywanie ludzi. Właśnie zaczynała działać ustawa o służbie wojskowej, która wprowadziła pobór nieżonatych mężczyzn, a pierwszych poborowych miano wcielić w marcu. Od początku było jednak widać, że o tych samych ludzi będą się spierać z wojskiem przemysł zbrojeniowy, rolnictwo, kopalnie i inne resorty. Macready przyznawał, że ministerstwo, które zostawił w sierpniu 1914 roku, było przemęczone i rozregulowane, bo wielu doświadczonych urzędników wyjechało wtedy do sztabu korpusu we Francji.

Nowy generał adiutant dobrze znał swój departament, w którym przed wojną przepracował łącznie ponad sześć lat, ostatnio jako dyrektor do spraw personalnych. W marcu 1916 roku przedstawił Kitchenerowi memoriał postulujący utworzenie jednego ośrodka, który rozdzielałby siłę roboczą kraju między armię a gospodarkę. Pomysł uznano wtedy za utopijny, a taki urząd, Ministerstwo Służby Narodowej, powstał dopiero w sierpniu 1917 roku.

Macready kierował departamentem do 1918 roku. Musiał zmierzyć się między innymi ze sprawą powstania wielkanocnego w Irlandii, z traktowaniem przeciwników poboru ze względów sumienia i z rosnącym zatrudnieniem kobiet w służbach pomocniczych armii. W sierpniu 1918 roku został komisarzem londyńskiej policji, a w latach 1920–1922 dowodził wojskami brytyjskimi w Irlandii w czasie wojny o niepodległość.