Francuzi ponownie zajmują Miluzę

19 sierpnia 1914 roku wojska francuskie po raz drugi wkroczyły do Miluzy w Alzacji. Zaledwie dziewięć dni wcześniej musiały opuścić miasto po niemieckim kontrataku. Teraz wróciły w znacznie większej sile.

Armia Alzacji

Po pierwszej porażce naczelny wódz Joseph Joffre odsunął od dowództwa generała Bonneau i utworzył specjalną Armię Alzacji. Jej dowódcą został generał Paul Pau, doświadczony oficer, który w wojnie francusko-pruskiej 1870 roku stracił rękę. Armia Alzacji, wzmocniona między innymi dywizjami rezerwowymi i strzelcami alpejskimi, ruszyła do natarcia 14 sierpnia, równolegle z wielką ofensywą w Lotaryngii.

Tym razem Francuzi posuwali się ostrożniej i w większej sile. 19 sierpnia na przedmieściach Miluzy, w dzielnicy Dornach, doszło do ciężkich walk ulicznych. Francuzi zdobyli dzielnicę i wkroczyli do miasta, biorąc wielu jeńców i zdobywając działa.

Krótki tryumf

Ponowne zajęcie Miluzy było jednym z nielicznych francuskich sukcesów w sierpniu 1914 roku. Radość znów trwała jednak krótko. Już następnego dnia w Lotaryngii załamała się ofensywa pod Morhange i Sarrebourgiem, a kilka dni później Francuzi ponieśli klęskę w Ardenach i pod Charleroi. Niemieckie armie maszerujące przez Belgię zagroziły północnej Francji.

Joffre potrzebował wszystkich dostępnych sił do obrony kraju. Około 25 sierpnia Francuzi opuścili Miluzę, a Niemcy ponownie weszli do miasta. Armię Alzacji rozwiązano, a jej jednostki przerzucono na inne odcinki frontu.

Znaczenie

Drugie zajęcie Miluzy pokazało, że Francuzi potrafią skutecznie walczyć w Alzacji, gdy dysponują odpowiednimi siłami. Losy wojny rozstrzygały się jednak gdzie indziej, na północy. Francja utrzymała do końca wojny tylko niewielką część południowej Alzacji, a Miluza pozostała w rękach niemieckich do listopada 1918 roku.