Koniec bitew pod Morhange i Sarrebourgiem

20 sierpnia 1914 roku zakończyły się bitwy pod Morhange i Sarrebourgiem. Główna ofensywa armii francuskiej w Lotaryngii, rozpoczęta 14 sierpnia, załamała się pod ciosem niemieckiego kontrataku.

Pułapka się zamyka

Przez sześć dni francuskie armie posuwały się w głąb Lotaryngii niemal bez przeszkód. Niemiecka 6 Armia księcia Rupprechta Bawarskiego i 7 Armia celowo się wycofywały, wciągając Francuzów na dobrze przygotowane pozycje. 20 sierpnia Niemcy przeszli do zmasowanego kontrataku na całym froncie.

Pod Morhange 2 Armia generała Noëla de Castelnau trafiła pod ogień ciężkiej artylerii i karabinów maszynowych z umocnionych wzgórz. Francuska piechota, nacierająca w zwartych szykach, ponosiła ogromne straty. Wśród poległych był syn generała Castelnau. Pod Sarrebourgiem 1 Armia generała Auguste’a Dubaila stawiała zacięty opór, ale po klęsce sąsiedniej armii również musiała się wycofać.

Odwrót pod Nancy

Francuzi wycofali się za granicę, na zalesione wzgórza przed Nancy. Tam w ostatnich dniach sierpnia zdołali powstrzymać niemiecki pościg, a na początku września obronili wzgórza Grand Couronné. Utrzymanie linii przed Nancy zabezpieczyło prawe skrzydło armii francuskiej w czasie bitwy nad Marną.

Znaczenie

Klęska pod Morhange i Sarrebourgiem była pierwszą wielką porażką francuskiej doktryny ofensywy za wszelką cenę. Pokazała, że nowoczesna broń maszynowa i artyleria sprawiają, iż natarcie piechoty na umocnione pozycje kończy się rzezią. Dla Francji był to początek najczarniejszych dni wojny: wkrótce przyszły klęski w Ardenach i pod Charleroi, a w końcu wielki odwrót w kierunku Paryża.