Niemcy odbijają Miluzę

Ówczesne kroniki wojny odnotowują pod datą 11 sierpnia 1914 roku odzyskanie Miluzy przez wojska niemieckie. Francuzi, którzy wkroczyli do miasta wieczorem 8 sierpnia, opuścili je już 10 sierpnia, a Niemcy wrócili do niego natychmiast po ich odejściu.

Kontratak

Po zajęciu Miluzy francuski VII Korpus generała Louisa Bonneau znalazł się w niebezpiecznym położeniu. Ze Strasburga nadciągały posiłki niemieckiej 7 Armii. 9 sierpnia Niemcy uderzyli w rejonie Cernay, na zachód od miasta, zagrażając francuskim oddziałom okrążeniem. Bonneau, obawiając się odcięcia od Belfortu, wydał rozkaz odwrotu.

10 sierpnia wojska francuskie opuściły Miluzę i wycofały się w kierunku Belfortu. Dywizja rezerwowa, którą naczelny wódz Joseph Joffre wysłał na pomoc, przybyła za późno. Miasto, które zaledwie dwa dni wcześniej witało Francuzów kwiatami, ponownie znalazło się w rękach niemieckich.

Rozczarowanie

We Francji wiadomość przyjęto z goryczą. Radość z pierwszego zwycięstwa, jakim wydawało się zajęcie Miluzy, szybko zamieniła się w rozczarowanie. Joffre uznał odwrót za przejaw braku zdecydowania i odsunął Bonneau od dowództwa. Utworzył nową Armię Alzacji pod dowództwem generała Paula Pau, która miała ponowić natarcie.

Dalsze walki

Francuzi wrócili do Miluzy 19 sierpnia, tym razem w większej sile. Klęski w Lotaryngii i Ardenach oraz niemieckie uderzenie przez Belgię zmusiły ich jednak do wycofania się również po raz drugi, pod koniec sierpnia. Miluza pozostała w rękach niemieckich aż do końca wojny w listopadzie 1918 roku.