Niemcy zajmują Ostendę i Zeebrugge

15 października 1914 roku wojska niemieckie bez walki zajęły Ostendę i Zeebrugge, dwa najważniejsze porty belgijskiego wybrzeża. Jeszcze tydzień wcześniej schodziły w nich na ląd brytyjskie dywizje, a Ostenda była przez kilka dni siedzibą rządu Belgii. Teraz, gdy Niemcy dotarli do morza, oba porty znalazły się w ich rękach na cztery lata.

Ułani w Ostendzie

Przebieg tego dnia w Ostendzie opisał w dzienniku miejscowy pracownik kolejki, Charles Castelein. Według jego zapisków Niemcy weszli do miasta w czwartek 15 października o 10.20. Pierwszy pojawił się pieszy z rowerem, któremu miejscowy lekarz wskazywał drogę do ratusza. Za nim nadjechali ułani, prowadząc belgijskiego żołnierza pojmanego przy śluzie. Sześciu kawalerzystów udało się na dworzec i przecięło przewody telegraficzne i telefoniczne. Potem wjechały samochody z wyższymi oficerami i wkroczyła kompania piechoty. Około południa w mieście było już około 2 tysięcy Niemców.

Ostenda była wtedy w dużej mierze opustoszała. W poprzednich dniach tysiące mieszkańców i uchodźców uciekło statkami, łodziami i tramwajami na zachód. W kolejnych dniach przez miasto przeciągały dziesiątki tysięcy żołnierzy, maszerujących drogami na Torhout i Nieuport, w stronę frontu nad Yser. Niemcy wywieźli do kraju saletrę z portowych magazynów, a także lokomotywy i wagony. 17 października przybyło pierwszych około trzystu marynarzy. Tego samego dnia co Ostenda zajęte zostało Zeebrugge, a także leżące między nimi kąpielisko Blankenberge.

Porty marynarki

Wybrzeże przejęła Dywizja Marynarki admirała Ludwiga von Schrödera, pod koniec 1914 roku rozbudowana w Korpus Marynarki Flandria (Marinekorps Flandern). Jego kwatera mieściła się w pobliskiej Brugii, połączonej z oboma portami kanałami. Niemcy obsadzili wybrzeże od granicy holenderskiej po front nad Yser i ustawili na nim silne baterie nadbrzeżne, które miały odstraszać okręty brytyjskie.

Zeebrugge i Ostenda stały się wyjściami na morze dla okrętów stacjonujących w Brugii. Od 1915 roku korzystała z nich flotylla okrętów podwodnych Flandria, a także niemieckie torpedowce i niszczyciele. Położone zaledwie kilkadziesiąt mil od ujścia Tamizy i szlaków przez Cieśninę Kaletańską bazy pozwalały niemieckim okrętom podwodnym szybko docierać do kanału La Manche. Według części źródeł flandryjskie U-Booty zatopiły w czasie wojny około 2,5 tysiąca statków, same tracąc około 80 okrętów.

Brytyjczycy wielokrotnie ostrzeliwali oba porty z morza i bombardowali je z powietrza. 23 kwietnia 1918 roku przeprowadzili rajd na Zeebrugge i Ostendę, próbując zatopić stare krążowniki w wejściach do kanałów. W Zeebrugge udało się to tylko częściowo, a pod Ostendą operacja się nie powiodła. Niemieckie okręty wkrótce znów wychodziły w morze. Ostendę wyzwolono dopiero 17 października 1918 roku.