Starcie pod Kaachka

28 sierpnia 1918 roku pod stacją Kaachka, dzisiejszym miastem Kaka na kolei między Aszchabadem a Tedżenem, wojska bolszewickie z Taszkentu zaatakowały pozycję rządu zakaspijskiego. Tę datę podają brytyjska historia oficjalna F.J. Moberly’ego, raport dowódcy Pendżabczyków podpułkownika D.E. Knollysa i brytyjska chronologia wojny. Charles Ellis, który brał udział w walkach w Zakaspiu, opisuje to samo starcie pod datą 26 sierpnia.

Po klęsce pod Bajramały i utracie Merwu Zakaspijczycy cofnęli się aż pod Kaachkę. Generał Wilfrid Malleson wysłał im na pomoc około 500 żołnierzy 19 Pułku Pendżabskiego pod dowództwem Knollysa. Według Ellisa pierwsza kompania dotarła na miejsce wieczorem 25 sierpnia, a Sargent pisze, że Pendżabczycy połączyli się z Zakaspijczykami 26 sierpnia. Siły rządu zakaspijskiego były słabe. Miały około tysiąca piechurów, według Knollysa głównie Ormian, cztery nowoczesne działa polowe, cztery stare działa ładowane od wylotu, dwa pociągi pancerne i kilkuset konnych Turkmenów. Dowodził nimi pułkownik Oraz Serdar, syn turkmeńskiego wodza pokonanego przez Rosjan pod Gök Depe. Po stronie bolszewików walczyło wielu byłych jeńców z armii austro-węgierskiej.

Czerwoni zaczęli od ostrzału ze wzgórz na wschód od stacji i obeszli lewe skrzydło obrońców. Turkmeni, którzy trzymali tam stary fort, rozbiegli się prawie bez walki, a piechota zakaspijska cofnęła się do pociągów. Gdy nieprzyjaciel dotarł do stacji, odwodowa kompania Pendżabczyków ruszyła do ataku na bagnety. Zaskoczeni bolszewicy cofnęli się w nieładzie przez sady i ogrody, a wieczorem zniknęli w pustyni, porzucając kilka karabinów maszynowych i amunicję. W walce wręcz trudno było odróżnić swoich od wrogów, bo obie strony nosiły podobne, przypadkowe mundury.

Pendżabczycy stracili trzech oficerów oraz 24 podoficerów i szeregowych zabitych i rannych. Ranni zostali też obaj brytyjscy oficerowie łącznikowi, według Knollysa trafieni z tyłu. Ellis szacuje straty Zakaspijczyków na 30–40 ludzi, głównie rannych, a straty bolszewików na co najmniej trzy razy więcej. Następnego dnia pod Kaachkę dotarła kompania pułku Hampshire, która przypłynęła wcześniej do Krasnowodska. Starcie pokazało, że front w Zakaspiu utrzymają głównie żołnierze indyjscy. Bolszewicy ponowili ataki pod Kaachką we wrześniu.