Storpedowanie tankowca Gulflight

1 maja 1915 roku około godziny 12.50, kilkadziesiąt kilometrów na zachód od wysp Scilly u południowo-zachodnich krańców Anglii, niemiecki okręt podwodny U-30 storpedował amerykański tankowiec Gulflight. Statek nie zatonął, ale atak kosztował życie trzech ludzi. Był to pierwszy statek pod banderą Stanów Zjednoczonych storpedowany w czasie tej wojny przez niemiecki okręt podwodny.

Benzyna dla Francji

Gulflight był nowym, zbudowanym w 1914 roku w Camden w stanie New Jersey zbiornikowcem o pojemności 5189 ton rejestrowych brutto. Należał do Gulf Refining Company, poprzedniczki koncernu Gulf Oil. 10 kwietnia wypłynął z Port Arthur w Teksasie do Rouen we Francji z ładunkiem benzyny w zbiornikach i beczkami oleju smarowego. Załoga liczyła 38 ludzi. Na kadłubie nie wymalowano dodatkowych oznaczeń przynależności państwowej. Amerykańskie pochodzenie tankowca zdradzała przede wszystkim bandera.

Na podejściu do kanału La Manche tankowcowi towarzyszyły dwa brytyjskie uzbrojone statki patrolowe, Iago i Filey, które szukały okrętu podwodnego zatapiającego w tym rejonie statki. U-30 kapitanlejtnanta Ericha von Rosenberg-Gruszczynskiego wystrzelił jedną torpedę. Gulflight został poważnie uszkodzony, ale utrzymał się na wodzie. Okręt podwodny nie ponowił ataku.

Trzy ofiary

W zamieszaniu po wybuchu dwóch członków załogi wyskoczyło za burtę i utonęło. Według części źródeł byli to radiotelegrafista i hiszpański marynarz. Pozostałych marynarzy zabrał na pokład Iago i skierował się z nimi na wyspę St Mary’s. W nocy kapitan Gulflight, Gunter, poczuł się źle i nad ranem 2 maja zmarł na atak serca. Pierwszy oficer i starszy mechanik wrócili na tankowiec, który brytyjskie jednostki doholowały do kotwicowiska na Scilly. Statek wyremontowano i pływał jeszcze przez prawie trzy dekady. Zatonął dopiero w styczniu 1942 roku, już pod inną nazwą, storpedowany przez niemiecki okręt podwodny u wybrzeży Nowej Fundlandii.

Pierwszy, ale nie jedyny

Określenie Gulflight jako pierwszego amerykańskiego statku zaatakowanego w tej wojnie wymaga zastrzeżeń. Już 28 stycznia 1915 roku niemiecki krążownik pomocniczy Prinz Eitel Friedrich zatopił amerykański żaglowiec William P. Frye. W lutym na minach na Morzu Północnym zatonęły amerykańskie parowce Evelyn i Carib, a 28 kwietnia niemiecki samolot zrzucił bomby na amerykański statek Cushing. Gulflight był jednak pierwszym statkiem Stanów Zjednoczonych storpedowanym przez U-Boota. Wcześniej, w marcu, na zatopionym przez U-28 brytyjskim statku Falaba zginął jeden Amerykanin.

Niemcy tłumaczyli później, że dowódca okrętu podwodnego wziął tankowiec za statek eskortowany przez brytyjskie okręty, a amerykańską banderę zauważył dopiero po wydaniu rozkazu odpalenia torpedy. Rząd w Berlinie wyraził ubolewanie i zaproponował odszkodowanie. W Waszyngtonie radca Departamentu Stanu Robert Lansing domagał się zdecydowanej reakcji, ale prezydent Woodrow Wilson wolał najpierw zebrać informacje. Zanim Niemcy odpowiedzieli na pytania w sprawie Gulflight, przyćmiło ją zatopienie Lusitanii sześć dni później. Atak na tankowiec wymieniono obok ataku na Cushing i zatopienia Falaby w pierwszej amerykańskiej nocie protestacyjnej z 13 maja 1915 roku.