Turcy odbijają Köprüköy

Brytyjska chronologia wojny odnotowuje pod 14 listopada 1914 roku, że kontrofensywa turecka odbiła Köprüköy, wieś nad Araksem na drodze do Erzurum. Według opracowań rozstrzygające walki rozegrały się kilka dni wcześniej. 11 i 12 listopada osmańska 3 Armia zmusiła wojska generała Georgija Bergmanna do odwrotu spod Köprüköy na pozycje, które zajęły w pierwszych dniach wojny, w rejonie wsi Azap.

Kontrofensywa ruszyła 7 listopada, na rozkaz ministra wojny Envera Paszy. Dowódca 3 Armii, generał Hasan İzzet Pasza, najpierw związał Rosjan walką XI Korpusem, a następnie wprowadził do bitwy IX Korpus i kawalerię. 11 listopada Turcy uderzyli na obu brzegach Araksu i wyszli na skrzydło wojsk Bergmanna. Rosjanie, którzy kilka dni wcześniej dotarli pod Köprüköy, znaleźli się w niebezpieczeństwie okrążenia i musieli się wycofać.

Katastrofy uniknęli dzięki posiłkom ściągniętym z głębi Kaukazu, które ustabilizowały front w rejonie Azap. Między 17 a 20 listopada Turcy próbowali jeszcze okrążyć Rosjan na tej linii, ale ich wyczerpane dywizje nie zdołały przebić się przez góry. 21 listopada Hasan İzzet przerwał natarcie i cofnął się o kilkanaście kilometrów. Wkrótce potem nad polem bitwy przeszła śnieżyca, w której zamarzło wielu żołnierzy obu stron.

Rosjanie utrzymali pas ziemi około 25 kilometrów w głąb Turcji, ale ich pierwsza ofensywa na Kaukazie zakończyła się porażką. Köprüköy zdobyli dopiero w styczniu 1916 roku. W Konstantynopolu odwrót Bergmanna przyjęto jako wielkie zwycięstwo. Enver Pasza uznał, że rosyjska armia na Kaukazie jest słaba. W grudniu sam objął dowództwo 3 Armii i poprowadził ją w zimowy marsz przez góry na Sarykamysz, który zakończył się dla Turków katastrofą.