Zatopienie krążownika Giuseppe Garibaldi

Rankiem 18 lipca 1915 roku austro-węgierski okręt podwodny U-4 storpedował u wybrzeży Dalmacji, koło Cavtatu, po włosku Ragusa Vecchia, włoski krążownik pancerny Giuseppe Garibaldi. Okręt flagowy dywizji krążowników zatonął w ciągu kilku minut. Zginęło 53 marynarzy, a ponad pięciuset uratowano. Była to druga w ciągu niespełna dwóch tygodni strata włoskiego krążownika pancernego na Adriatyku.

Ostrzał kolei

Giuseppe Garibaldi, zwodowany w 1899 roku, był okrętem flagowym 5 Dywizji krążowników kontradmirała Eugenia Trifariego, stacjonującej w Brindisi. Dywizję tworzyły także dwa bliźniacze krążowniki, Varese i Francesco Ferruccio. Tydzień wcześniej Garibaldi i Varese osłaniały lądowanie na Pelagosie. Włosi chcieli utrudnić Austriakom zaopatrywanie wojsk na południu Dalmacji i w Zatoce Kotorskiej, dlatego co jakiś czas ostrzeliwali z morza linię kolejową, która prowadziła wąskim pasem wybrzeża od Dubrownika w stronę Kotoru. Pierwszy taki wypad Trifari przeprowadził na początku czerwca.

Wieczorem 17 lipca trzy krążowniki z eskortą niszczycieli i torpedowców wyszły z Brindisi. O 4 rano 18 lipca, przed Cavtatem, otworzyły ogień do mostów, torów i zabudowań kolejowych widocznych z morza. Po około dwudziestu minutach z Varese dostrzeżono peryskop okrętu podwodnego. Ostrzał przerwano i krążowniki zaczęły zawracać.

Torpeda Singulego

Okręt podwodny U-4 wyszedł z Zatoki Kotorskiej i trafił na włoskie okręty przypadkiem. Dowodził nim Linienschiffsleutnant Rudolf Singule, który 9 czerwca storpedował i uszkodził u wybrzeży Czarnogóry brytyjski krążownik Dublin. Singule wybrał na cel okręt flagowy i wystrzelił dwie torpedy. Jedna chybiła, druga, mimo zwrotu krążownika, trafiła go w śródokręcie, w rejonie siłowni i kotłowni. Według włoskich relacji Garibaldi zatonął po sześciu, siedmiu minutach. Pozostałe krążowniki od razu odeszły, by nie narażać się na kolejny atak, a ratowaniem rozbitków zajęły się torpedowce. Uratowały one ponad 520 ludzi, w tym rannego kontradmirała Trifariego i dowódcę okrętu, komandora Franca Nunesa. Zginęło 53 marynarzy, według niektórych zestawień 51. Razem z okrętem zatonęła jego bandera bojowa.

Skutki

Zatopienie Garibaldiego, jedenaście dni po utracie krążownika Amalfi koło Wenecji, przesądziło o zmianie włoskiej taktyki. Duże okręty przestały wypływać na ostrzał wybrzeża dalmatyńskiego i zostały w bazach, a wojnę na Adriatyku prowadziły odtąd głównie niszczyciele, torpedowce, okręty podwodne i samoloty. Singule został w Austro-Węgrzech bohaterem, a później otrzymał Krzyż Rycerski Orderu Marii Teresy. Wrak krążownika, leżący do góry dnem na głębokości około 120 metrów na południowy wschód od Dubrownika, odnaleźli nurkowie w latach 2008–2009. Jest chroniony jako mogiła wojenna.