Koniec bitwy nad Sanem

23 maja 1915 roku według brytyjskiej chronologii wojny zakończyła się bitwa nad Sanem. Przez tydzień, od wejścia Niemców do Jarosławia, wojska państw centralnych walczyły o przeprawy i przyczółki na wschodnim brzegu rzeki, a Rosjanie próbowali je z powrotem zepchnąć. Ostatnie dni przed 23 maja minęły jednak względnie spokojnie. Front się ustabilizował, a obie strony szykowały się do kolejnego starcia, które miało rozstrzygnąć los Przemyśla.

Nieudane kontrataki

Najcięższe walki toczyły się 18 i 19 maja. Na północ od Jarosławia niemiecka Gwardia i X Korpus rozszerzyły przyczółki nad Lubaczówką i pod Sieniawą, a austro-węgierski VI Korpus odrzucił rosyjskich strzelców syberyjskich za Wietlin. W nocy z 18 na 19 maja rosyjska 3 Armia rzuciła do kontrnatarcia świeżo przybyły korpus generała Nikołaja Istomina, a o świcie 19 maja zaatakowały też dwa korpusy 8 Armii generała Aleksieja Brusiłowa. Wszystkie natarcia zostały odparte. Na dolnym Sanie Rosjanie przeszli 19 maja rzekę między Rudnikiem a Starym Miastem, ale austro-węgierski kontratak zmusił ich do odwrotu. Po południu niemiecka 56 Dywizja wdarła się w lukę między dwoma rosyjskimi korpusami pod Radawą i opanowała przeprawy na Lubaczówce.

Dowódca 3 Armii, generał Radko Dimitriew, meldował tego dnia, że położenie pogarsza się z każdą godziną, i prosił o zgodę na odwrót. Nie dostał jej. Naczelne dowództwo rosyjskie było z niego niezadowolone już od kilku dni, a wkrótce armię przejął generał Leonid Lesz. Źródła podają różne daty tej zmiany, od 20 maja do początku czerwca.

Przed bitwą o Przemyśl

Mimo utraty Jarosławia Rosjanie utrzymali najważniejszą pozycję na tym odcinku: silnie umocniony przyczółek pod Radymnem, połączony z północnymi umocnieniami Przemyśla. Twierdzę, którą zdobyli w marcu, znów przygotowywali do obrony. Brakowało im jednak amunicji, a dywizje wykrwawione w odwrocie spod Gorlic i w walkach nad Sanem miały często ułamek normalnego stanu.

Generał August von Mackensen wykorzystał przerwę na podciągnięcie ciężkiej artylerii i amunicji po drogach i torach zniszczonych przez cofających się Rosjan. Około 20 maja jego sztab zaplanował nowe natarcie na wschodnim brzegu Sanu, które miało odepchnąć Rosjan od Przemyśla od północy. W ostatnim dniu bitwy, 23 maja, Włochy wypowiedziały wojnę Austro-Węgrom. Austriacy musieli przerzucić część sił na nowy front, ale nie wstrzymali ofensywy w Galicji. Nazajutrz ruszyło natarcie na przyczółek pod Radymnem.