Niemcy przekraczają granicę Związku Południowej Afryki

Około 21 sierpnia 1914 roku oddział wojsk z Niemieckiej Afryki Południowo-Zachodniej, dzisiejszej Namibii, przekroczył granicę Związku Południowej Afryki. Niemcy zajęli wzgórze w pobliżu posterunku Nakob, na pustynnym pograniczu nad rzeką Oranje, i zaczęli budować tam okopy.

Sporna data

Zdarzenie było niewielkie, ale miało duże znaczenie polityczne, dlatego już w 1914 roku spierano się o jego szczegóły. Prasa w Johannesburgu pisała o niemieckich okopach 21 sierpnia. Minister obrony Jan Smuts twierdził, że Niemcy wkroczyli na terytorium Związku już 19 sierpnia. Przywódca opozycji, generał Barry Hertzog, zarzucał mu z kolei, że wykorzystał niejasny przebieg granicy, by dowieść niemieckiej agresji.

Wojna, której nie wszyscy chcieli

Związek Południowej Afryki był brytyjskim dominium, powstałym w 1910 roku, zaledwie osiem lat po zakończeniu wojny burskiej. Na początku sierpnia Londyn poprosił rząd w Pretorii o zajęcie niemieckich portów i radiostacji w Afryce Południowo-Zachodniej. Premier Louis Botha i Smuts się zgodzili. Wielu Burów było jednak przeciwnych walce u boku Brytyjczyków, z którymi niedawno sami wojowali, a część z nich darzyła Niemcy sympatią.

Wiadomość o Niemcach po południowoafrykańskiej stronie granicy pomagała rządowi przekonać opinię publiczną, że Związek broni własnego terytorium, a nie tylko wykonuje polecenia Londynu. We wrześniu parlament poparł wyprawę przeciw niemieckiej kolonii.

Co dalej

Przygotowania do inwazji doprowadziły w październiku 1914 roku do buntu części burskich oficerów i żołnierzy, który rząd Bothy stłumił. Kampania w Afryce Południowo-Zachodniej zakończyła się w lipcu 1915 roku kapitulacją niemieckich wojsk w kolonii.