Utworzenie Korpusu Pancernego

28 lipca 1917 roku na mocy królewskiego dekretu (Royal Warrant) brytyjskie oddziały czołgów, dotąd formalnie część Korpusu Karabinów Maszynowych (Machine Gun Corps), stały się osobnym rodzajem wojsk: Korpusem Pancernym, po angielsku Tank Corps. Datę 28 lipca podają J. F. C. Fuller, wieloletni szef sztabu czołgistów i autor ich pierwszej historii, oraz Muzeum Czołgów w Bovington i brytyjskie Narodowe Muzeum Armii. W części opracowań, na przykład w serwisie The Long, Long Trail, pojawia się 27 lipca. Zmiana była w dużej mierze formalnością, ale potwierdzała, że czołg na stałe zadomowił się w armii.

Czołgi od początku ukrywano pod mylącymi nazwami. Wiosną 1916 roku pierwsze załogi zorganizowano jako Sekcję Ciężką Korpusu Karabinów Maszynowych (Heavy Section), a w czerwcu tego roku składała się ona z sześciu kompanii. Kilkadziesiąt czołgów Mark I po raz pierwszy weszło do boju 15 września 1916 roku nad Sommą. Wkrótce potem Sztab Generalny we Francji zaproponował zorganizowanie czołgistów na wzór lotnictwa, Royal Flying Corps, a według Muzeum Czołgów już 9 października zalecił nazwanie ich Tank Corps. Na to się wtedy nie zgodzono. W listopadzie 1916 roku kompanie przekształcono w bataliony oznaczone literami, a całość nazwano Gałęzią Ciężką Korpusu Karabinów Maszynowych (Heavy Branch). Dowództwo we Francji objął pułkownik, od maja 1917 roku generał brygady, Hugh Elles, z kwaterą we wsi Bermicourt koło Saint-Pol.

W 1917 roku czołgi walczyły pod Arras, pod Bullecourt, w Palestynie pod Gazą i w czerwcu pod Messines, gdzie po raz pierwszy użyto nowego, lepiej opancerzonego typu Mark IV. Wyniki były mieszane: maszyny grzęzły w lejach i błocie albo padały ofiarą artylerii, ale tam, gdzie dojechały, piechota zyskiwała cenne wsparcie. Po doświadczeniach spod Arras sztab Ellesa zaproponował rozbudowę z dziewięciu do osiemnastu batalionów. Według Fullera 28 czerwca zgodzono się na nią, ale miesiąc później, z braku ludzi, rozbudowę wstrzymano. W tym samym czasie Gałąź Ciężka stała się Korpusem Pancernym. Szefem sztabu Ellesa był podpułkownik J. F. C. Fuller, późniejszy wybitny teoretyk wojny pancernej.

Nowy korpus od razu wszedł do walki. Trzy dni później jego trzy brygady wsparły pierwszy dzień wielkiej ofensywy we Flandrii, ale na rozmokłym, zrytym pociskami terenie większość czołgów ugrzęzła. Elles przekonywał potem dowództwo, by użyć czołgów w masie na suchym, nienaruszonym ostrzałem terenie. Doszło do tego w listopadzie 1917 roku w bitwie pod Cambrai, gdzie sam Elles poprowadził do natarcia kilkaset czołgów. We wrześniu król Jerzy V zatwierdził odznakę korpusu. W 1923 roku Tank Corps otrzymał przydomek „Królewski”, a jego dzisiejszym następcą jest Royal Tank Regiment, najstarsza jednostka pancerna świata.