Atak na statek szpitalny Guildford Castle

10 marca 1918 roku około wpół do szóstej po południu niemiecki okręt podwodny zaatakował w Kanale Bristolskim brytyjski statek szpitalny Guildford Castle. Statek płynął do Avonmouth, portu Bristolu, i miał na pokładzie 438 rannych żołnierzy. Podnosił dużą flagę Czerwonego Krzyża i płynął z zapalonymi światłami nawigacyjnymi. Okręt podwodny wystrzelił dwie torpedy. Pierwsza przeszła obok, druga trafiła w lewą burtę na wysokości grotmasztu, ale nie wybuchła. Guildford Castle dopłynął do portu. Nikt nie został ranny ani nie zginął.

Guildford Castle był parowcem towarzystwa Union-Castle Line o pojemności niespełna 8 tysięcy ton rejestrowych brutto, zbudowanym w 1911 roku w stoczni Barclay, Curle & Co. w Glasgow. Był bliźniakiem Gloucester Castle, który rok wcześniej przetrwał storpedowanie w kanale La Manche. Od września 1914 roku służył jako statek szpitalny z 427 łóżkami. Pływał najpierw na wodach Afryki Południowej, także w czasie kampanii w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej w 1915 roku, a potem na Morzu Śródziemnym, między innymi w czasie walk o Gallipoli. W marcu 1918 roku dowodził nim kapitan rezerwy marynarki Thomas Martin Lang, który według relacji widział obie torpedy.

Brytyjskie kroniki wojny z lat 1920–1922 odnotowały tylko, że statek został storpedowany, ale dotarł do portu. Nowsze opracowania przypisują atak U-55 kapitanlejtnanta Wilhelma Wernera, tego samego, który 4 stycznia zatopił Rewę. U-55 był wtedy na patrolu u wybrzeży Kornwalii i Kanału Bristolskiego. Tego samego dnia zatopił około 15 mil morskich na południowy zachód od przylądka Trevose Head hiszpański parowiec Cristina, płynący z walijskiego Port Talbot do Bilbao. Źródła z epoki nie wskazywały jednak sprawcy, więc to przypisanie należy traktować z pewną ostrożnością.

Był to już trzeci w ciągu nieco ponad dwóch miesięcy atak na statek szpitalny u wejścia do Kanału Bristolskiego, po zatopieniu Rewy i, zaledwie dwa tygodnie wcześniej, Glenart Castle, na którym zginęło 153 ludzi. Brytyjska historia oficjalna wojny na morzu zwraca uwagę, że w marcu 1918 roku koncentracja niemieckich okrętów podwodnych na Morzu Irlandzkim i w Kanale Bristolskim nie słabła, a brytyjskie środki zaradcze nie przynosiły skutku. Atak na wyraźnie oznakowany i oświetlony statek pełen rannych łamał konwencję haską, która chroniła statki szpitalne. Tym razem setki rannych ocalały tylko dzięki temu, że torpeda nie wybuchła.