Brytyjczycy zajmują Namur
21 listopada 1918 roku, według brytyjskiej chronologii wojny, wojska brytyjskie zajęły Namur. Miasto u zbiegu Sambry i Mozy było przed wojną jedną z dwóch wielkich twierdz broniących Belgii od wschodu. Niemcy zdobyli je w sierpniu 1914 roku ciężką artylerią oblężniczą w pięć dni, a 25 sierpnia poddały się ostatnie forty. Po ponad czterech latach okupacji do miasta weszli żołnierze sprzymierzonych, tym razem bez jednego wystrzału.
Brytyjczycy nie zdobywali Namuru, tylko szli za wycofującymi się Niemcami. Od 17 listopada dwie armie, 2 Armia generała Herberta Plumera i 4 Armia generała Henry’ego Rawlinsona, maszerowały przez Belgię w pochodzie nad Ren. Zgodnie z warunkami rozejmu miały posuwać się etapami i trzymać się mniej więcej 10 kilometrów za niemieckimi strażami tylnymi. Marszałek Douglas Haig pisał w swoim raporcie z marca 1919 roku, że tych etapów ściśle przestrzegano, z jednym wyjątkiem: przed czoło marszu wysłano oddziały kawalerii, by utrzymywały porządek w Charleroi i Namurze. Poprosiły o to miejscowe władze belgijskie.
Właśnie w okolicy Namuru pochód musiał się zatrzymać. Brytyjskie stacje kolejowe zostały daleko w tyle, 30–55 kilometrów za czołowymi oddziałami, bo w ostatnich tygodniach walk wojska posuwały się szybciej, niż naprawiano zniszczone przez Niemców tory i mosty. 18 listopada kwatermistrzostwo zapewniało, że zaopatrzy wojska do pierwszej wyznaczonej linii postoju, ale przedłużenie kolei dalej na wschód wymagało czasu. Ponieważ 21 listopada nowe stacje nie były jeszcze gotowe, wojska zamiast dojść do drugiej linii zgodnie z rozkładem, stanęły na linii pośredniej przechodzącej przez Namur.
Dla mieszkańców był to czas świętowania. W wyzwolonych miastach witano Brytyjczyków flagami i bramami triumfalnymi. 20 listopada generał Rawlinson uroczyście wjechał do Charleroi. W samym Namurze 19 listopada ukazał się pierwszy numer dziennika „Vers l’Avenir”, który zastąpił wydawaną od 1839 roku gazetę „L’Ami de l’Ordre”. Po czterech latach okupacji miejscowa prasa znów mogła pisać bez niemieckiej cenzury.
Postój nie trwał długo. Pod koniec listopada brytyjska kawaleria doszła do granicy niemieckiej, a 1 grudnia przekroczyła ją 1 Dywizja Kawalerii, która po drodze przeszła przez Namur. Do Niemiec weszła tylko armia Plumera. Oddziały 4 Armii Haig stopniowo wycofał w rejon na zachód od granicy i wokół Namuru.