Brytyjskie porty zamknięte dla neutralnych kutrów

Brytyjska chronologia wojny odnotowuje pod 1 lutego 1915 roku, że Admiralicja wydała rozkazy zabraniające neutralnym statkom rybackim korzystania z portów brytyjskich. Spośród neutralnych na łowiskach Morza Północnego obok Brytyjczyków działali przede wszystkim rybacy holenderscy, duńscy i norwescy, a ich kutry i trawlery mogły dotąd zawijać do portów brytyjskich. Zachowane relacje są skąpe i nie podają szczegółów, takich jak kary za złamanie zakazu.

Podejrzane kutry

Brytyjczycy od początku wojny podejrzewali, że Niemcy wykorzystują jednostki rybackie do rozpoznania i stawiania min. Już w listopadzie 1914 roku, ogłaszając Morze Północne obszarem wojskowym, Admiralicja oskarżyła Niemców o używanie trawlerów i statków neutralnych do stawiania min i zwiadu. Prasa pisała o brytyjskich i neutralnych kutrach, które Niemcy mieli przechwytywać i używać do stawiania min. Neutralny kuter, który mógł swobodnie wchodzić do brytyjskiego portu, a potem wracać do domu, był w oczach Admiralicji idealnym narzędziem szpiega.

Coraz ciaśniejsza kontrola

Zakaz był kolejnym krokiem w zaostrzaniu kontroli nad wodami wokół Wysp Brytyjskich. Brytyjscy rybacy już wcześniej musieli stosować się do coraz liczniejszych przepisów: łowiska zamykano, a statki rybackie mogły pływać tylko na wyznaczonych obszarach. Jednocześnie Royal Navy coraz chętniej sięgała po brytyjskie trawlery i driftery, by przerabiać je na trałowce i jednostki patrolowe.

Neutralni rybacy nie mogli odtąd szukać w brytyjskich portach schronienia przed sztormem ani sprzedawać tam połowów. Spory o neutralne rybołówstwo na Morzu Północnym, zwłaszcza holenderskie, miały ciągnąć się przez całą wojnę. Na początku lutego 1915 roku uwagę państw neutralnych szybko jednak przyciągnęły ważniejsze sprawy: brytyjskie zalecenie podnoszenia neutralnych bander i niemiecka zapowiedź wojny podwodnej wokół Wysp Brytyjskich.