Ostrzał Southwold

Późnym wieczorem 25 stycznia 1917 roku niemieckie torpedowce, w praktyce nowoczesne niszczyciele, podeszły pod wschodnie wybrzeże Anglii i ostrzelały nadmorskie miasteczko Southwold w hrabstwie Suffolk. Brytyjska chronologia wojny wymienia obok niego leżącą kilka kilometrów w głąb lądu wieś Wangford. Ostrzał trwał krótko i wyrządził niewielkie szkody, a według historyków nikt nie zginął.

Atak przeprowadziły siły z Flandrii, które właśnie się wzmocniły. Dwie noce wcześniej przedarła się do Zeebrugge niemiecka 6 Flotylla, choć siły z Harwich próbowały ją przechwycić. Według historyka niemieckiej marynarki we Flandrii Marka Karaua to właśnie ona wyszła w morze 25 stycznia. Niemiecki komunikat admiralicji z 26 stycznia podawał, że w nocy z 25 na 26 stycznia lekkie siły weszły na angielskie wody przybrzeżne na południe od Lowestoft, by zaatakować meldowane tam wcześniej brytyjskie okręty patrolowe. Nie znaleziono jednak żadnego przeciwnika. Wtedy torpedowce oświetliły z bliska Southwold pociskami świetlnymi i otworzyły do niego ogień.

Według muzeum w Southwold niemieckie okręty wystrzeliły dwa pociski świetlne i 68 pocisków burzących. Wiele z nich spadło na mokradła wokół miasteczka, a tylko trzy trafiły w zabudowania: w posterunek policji, w dom Iona Cottage na wzgórzu Constitution Hill, który został poważnie uszkodzony, i w dom zwany Balmore. Miejscowa tradycja wspomina, że wśród napastników był też okręt podwodny, ale niemiecki komunikat mówi tylko o torpedowcach. Niemcy wrócili do baz, nie napotkawszy żadnego brytyjskiego okrętu.

Komunikat nazywał Southwold „miejscem ufortyfikowanym”. Miało to znaczenie, bo konwencja haska z 1907 roku zabraniała flotom ostrzeliwania niebronionych miast. Wybrzeże Suffolk i sąsiedniego Norfolk było częstym celem niemieckiej floty. W kwietniu 1916 roku krążowniki liniowe ostrzelały Lowestoft i Yarmouth, a w listopadzie torpedowce z Flandrii zatopiły na tych wodach trawler Narval. Już w pierwszych dniach wojny Niemcy postawili miny na wschód od Southwold.

Wojskowe znaczenie ostrzału było znikome, ale pokazał on mieszkańcom wybrzeża, że niemieckie torpedowce z Flandrii mogą nocą bez przeszkód podchodzić pod angielskie miasta. Dla Royal Navy był kolejnym sygnałem, że trudno upilnować długie wybrzeże przed szybkimi, nocnymi rajdami.