Alianci odbijają Château-Thierry

21 lipca 1918 roku wojska francuskie weszły do Château-Thierry, miasteczka nad Marną, w którym urodził się Jean de La Fontaine, a które przez siedem tygodni było najdalej wysuniętym w stronę Paryża punktem niemieckiego frontu. Niemcy opuścili je bez walki w nocy z 20 na 21 lipca. Według brytyjskiej historii oficjalnej miasto zajęły oddziały francuskiego XXXVIII Korpusu. Francuskie historie dywizji przypisują to 39 Dywizji Piechoty generała Pougina, która od końca czerwca trzymała odcinek na obu brzegach Marny pod Château-Thierry i Vaux. Tego samego dnia amerykańska 3 Dywizja Piechoty, która od czerwca broniła południowego brzegu rzeki, przeszła na drugą stronę i ruszyła w pościg.

Niemcy stanęli pod Château-Thierry 31 maja, w ostatnich dniach ofensywy nad Aisne. Na przełomie maja i czerwca zajęli północną część miasta, z zamkiem, od którego wzięło nazwę, a francuscy saperzy wysadzili główny most, by zatrzymać ich na rzece. Przez cały czerwiec i lipiec miasto leżało na linii frontu: Niemcy trzymali północny brzeg, a Francuzi i Amerykanie południowy. Na zachód od miasta, pod Vaux i na wzgórzu 204, Francuzi i Amerykanie toczyli w czerwcu i na początku lipca lokalne walki, a dalej na zachód amerykańska piechota morska zdobyła las Belleau. 15 lipca Niemcy przeszli Marnę na wschód od miasta, ale pod samym Château-Thierry, gdzie przeprowadzali tylko pozorowane ataki, nie zdobyli przeprawy.

O losie miasta przesądziła kontrofensywa Mangina z 18 lipca. Francuzi i Amerykanie zagrozili niemieckim drogom zaopatrzenia przez Soissons, a wierzchołek występu nad Marną, z Château-Thierry, stał się pułapką. Po opuszczeniu przyczółka na południowym brzegu Marny w nocy z 19 na 20 lipca grupa armii następcy tronu Wilhelma kazała w następną noc cofnąć cały front od Chartèves nad Marną po okolice Ourcq o około 8 kilometrów. Niemcy wycofali się w porządku, zostawiając straże tylne z karabinami maszynowymi.

21 lipca francuska 6 Armia, do której przeszedł wtedy XXXVIII Korpus, i prawe skrzydło 10 Armii posunęły się szybko naprzód. Według francuskich opracowań wieczorem czołówki 6 Armii były o około 10 kilometrów dalej, pod Bézu-Saint-Germain i Épieds. Amerykańska 26 Dywizja przeszła tego dnia przez lasy na zachód od Château-Thierry, aż pod wzgórze 204 nad miastem. Jeden pułk 3 Dywizji przeprawił się przez Marnę niedaleko Château-Thierry i zajął Mont-Saint-Père, osłaniając przeprawę reszty dywizji, która w nocy i rano 22 lipca przeszła rzekę po moście pontonowym zbudowanym przez jej saperów. Dowódca grupy armii Rezerwowej, generał Émile Fayolle, według brytyjskiej historii oficjalnej „w wielkim uniesieniu” posłał do pościgu 6 Dywizję Kawalerii i poprosił o cały korpus kawalerii, ale kawaleria nie zdołała wyprzedzić piechoty.

Odzyskanie Château-Thierry miało przede wszystkim znaczenie symboliczne. Pod tym miastem Amerykanie po raz pierwszy w dużej sile pomogli Francuzom zatrzymać Niemców w drodze na Paryż i dla nich jego nazwa stała się synonimem ich udziału w wojnie. Na skrzydłach występu, pod Soissons i pod Reims, Niemcy nadal bronili się zaciekle i ani 21 lipca, ani w kolejnych dniach nie dali się odciąć. Odwrót z występu nad Marną trwał jeszcze ponad dwa tygodnie. Po wojnie na wzgórzu 204 nad Château-Thierry Stany Zjednoczone wzniosły pomnik upamiętniający walki swoich żołnierzy w tej okolicy w 1918 roku.